Meteen naar de inhoud

Loslaten…

‘Okeeee, het is 10 uur!’ Ik kom terug van een lange wandeling en zie dat iedereen nog in bed ligt. ‘Oh ja Sweder, ik heb het dagbudget naar je overgemaakt. Weet jij al een beetje het programma van vandaag?’

Van achteruit de camper hoor ik hem nadenken. ‘Uhhhh, het eerste programmapunt is nog een half uur filmkijken… en daarna in een half uur weg.’ Zijn broer en zus vinden het een goed plan. Ikzelf moet heel even schakelen, lach en besluit nog even te gaan zwemmen.

Iets na elven (ik moest nog even m’n tandenpoetsen) zitten we samen voorin. Hij stelt de routeplanner voor mij in naar een ‘ongeveer plek’ waar hij met ons heen wil. En dan start ie met campings opzoeken en bellen. Naast hem zit ik een beetje te luisteren en te grinniken soms ook; zijn korte, nogal botte en doelgerichte gesprekjes worden steeds wat gezelliger en vrolijker. Na conclusies als ‘joh alles zit vol, die gast kan geeneens engels, paaaaaap, ook al niet, etc. heeft ie nu raak. ‘Yep, dit is top pap.’

Als we eenmaal staan, pal aan het strand, kijk ik onder de indruk om mij heen en zeg; ‘Gozer, ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo mooi heb gestaan.’ Ik zie een grote grijns. ‘Echt niet… serieus?’ De grijns kan nog groter. ‘Wajooooo man, echt cool😁’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.