Meteen naar de inhoud

Projectie en zelfreflectie.

Ik werd vanmorgen boos op mijn zoon.
Dat voelde terecht en was het niet.

Mijn eigen uitstelgedrag omtrent een aantal dingen die ik moest doen en waar ik geen zin in had en dus niet deed, zag ik nogal goed gespiegeld in zijn gedrag… liggend in zijn bed, roepend ‘ja ga ik doen, ja hoor doe ik zo, ja hoor, …’ en blijven liggen…

Nadat ik de hond had uitgelaten (zou hij doen) heb ik een pot thee gezet en er een prachtig gesprek met hem over gehad. Over hoe projectie werkt. Over hoe zijn gedrag mij triggert. Over hoe zijn gedrag niet bijdraagt aan het behalen van zijn doelen. En over hoe ik dat misbruik om mijn onvrede over mijn eigen gedrag op hem te ventileren.

‘Mijn boosheid gaat over mij schat, ik ben een aantal dingen aan het uitstellen die ik echt moet doen.’ Zijn antwoord: ‘Geeft niks pap, dat herken ik ook heel goed.’

Hahaha, precies… en toen konden we het ieder over onze eigen frustratie hebben, over ons eigen ineffectieve gedrag en hoe dat voelt… én een akkoord sluiten over hoe we dat vandaag nog gaan doorbreken!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.